“Ya Rabbim, çok şükür, her şey için çok şükür, hiçbir şeyin şükrünü yerine getiremeyen ben, sıhhatim yerinde, yerim yurdum var, annem, ninem, kardeşim sağ, hep beraber mutluyuz, çok şükür”
Sayfa 125·Kitabı okudu
Reklam
Kalbi, binlerce ne olduğunu bilmediği, bilmekten de korktuğu şeyin istilası altındaydı.
Sayfa 125·Kitabı okudu
Bugün güzel başlamıştı. Sabahleyin kendini neşelendire neşelendire işe koyulmuştu. Müziği açmış, basit şarkılar dinlemiş “Ne olacak, herkes neyse ben de oyum. Anam turp babam şalgam, kendim gülbeşeker mi oldum?” demişti. Şarkıların hafifliği düşüncelerini de hafifletmiş, hayatı gözünde kolaylaştırmıştı.
Sayfa 119·Kitabı okudu
Bu kutu gibi ev insana sıcaklık verir, hani neredeyse yüreğini yumuşatıp istek fazlalıklarını ve onların sonu gelmez huzursuzluklarını giderir gibiydi.
Sayfa 117·Kitabı okudu
Zaman akar mı, durur mu, içinden mi geçilir, tümüyle dışındadır da uzaktan ya da kenarından mı bakılır?
Sayfa 113·Kitabı okudu
Reklam