Ne yapmam gerektiğini eğer doğru ölçüleri öğrendiysem, zaten biliyordum, yapmıyor, yapamıyordum. Çünkü okuduklarım bana, benim gibilere değilmiş gibi geliyordu. Başka türlü bir yol, iz bulamayacaklara, perişan olacaklara göre gibi geliyordu, bunu bu düşünceyi bana bir getiren de vardı ve benim bu geleni memnuniyetle kabulüm.
Şöyle böyle az çok bir gayret de oluyorum ama uzun mesafem yok, tıknefesim, variyetsiz, hülyasızım, kendimi sevdireceğime inancım yok, bunun için tonla atıp tutmam lazım, sevmeye de sanki bitâbım.