Türklerin günümüzde kısmi de olsa şiirden umudunu kesmeyen nadir milletlerden biri olması sosyal hayatta da şiirin ne kadar yüce bir yere konulduğunun apaçık bir emaresidir. Türkler canlı olduğuna, nefes aldığına, yaşadığına dair emareleri her zaman şiir söyleyerek göstermiştir.
Yakın zamana kadar şiir, Türk milleti için sanatsal bir olgu olmanın yanı sıra bir yaşama biçimiydi. Günümüzde bundan toplumsal olarak söz etmemiz mümkün olmasa bile bu olgunun tamamen yitirilmiş olmadığına da kaniyim ve hâlâ şiiri merkez edinmiş hayatların varlığı bu kanaatimde yalnız olmadığımı gösteriyor.