Can
@Can92
12 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
" iyi insanlar öldükleri zaman sevmeyi bırakmazlar, sadece nefes almayı bırakırlar"
Can
Bu derin ve teskin edici bir düşünce. Sevginin fiziksel varlığın ötesine geçen, zamanı ve mekanı aşan bir enerji olduğunu çok zarif bir şekilde ifade ediyor.
Bir insanın nefesi kesilse de arkasında bıraktığı etkinin, öğretilerin ve kalplerde yarattığı hissin devam etmesi, aslında o kişinin bir anlamda yaşamaya devam ettiğinin kanıtıdır. Sevgi, biyolojik bir süreçten ziyade, ruhun ve bilincin bıraktığı kalıcı bir iz gibi.
Bu bakış açısı, ölümü bir son değil, sadece bir biçim değiştirme olarak görmemize yardımcı oluyor; sevginin ölümsüzlüğüne duyulan o sarsılmaz inancı pekiştiriyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Özel günler üzerine;
Bazı kadınlar anne bazı erkekler baba hatta eş olmamalı. Rilke evi terk ediyor bir daha kızını görmüyor. Goethe karısının hastalığında kaçıyor. Çocuklarının doğum ve cenazelerinde de yok. Her biri dünya sahnesinde önemli şahsiyetler halbuki.
Fakat babalık konusunda pek öyle söylenemez
Meşrebine uygun olmayan rollere zorlananlar veya seçenler bedeli hep başkasına ödetiyor.
Hayat her şeyin yolunda gittiği herkesin olması gerektiği gibi olduğu bir kurgu değil. Hayat karışık bir oyun. Bazısı bazısının imtihanı olabiliyor. Ama yine de toplumsal rolleri seçmeyenler suçlanmamalı.
Bu toplumsal rollerin bizdeki gibi birer “statüye” dönüştüğü, insanların anne baba karı koca rollerini üstlendiği ama gereğini yapmadıkları durumlarda paralel hayatlarda kendilerini yaşadıkları bir aldatmacalar zinciri başlıyor. Aile kurumu da insanlar da yıpranıyor.
Haliyle zevk-i Sefa içinde yaptığınız o özel ruhları bu kötülüklerle dolu dünyaya kurban ediyorsunuz.
Bizi, adımızı hatırlayan son insanda öldüğünde hiç var olmamış olacağız dünya kocaman ve bizler toz zerresiyiz rüzgarda uçuşan.
Velhasılı; Lütfen kendi yaşayamadığınız şu gezegene imkanınız (tahammül, sorumluluk, aidiyet duygusu) ve gücünüz yoksa başka bir ruh feda etmeyin.
Kutsiyetinin anlaşılmadığı hiçbir sıfat savurgan hiçbir ruha nasip olmasın.
Can
Bu âlem bir sahne değil, kalplerin tartıldığı ince bir mizan.
İnsana verilen her isim, bir çağrıdır; her bağ, bir emanetin sesidir.
Kimi, kendine bile yurt olamamışken bir başkasına yuva kurar;
ama içi dağınık olanın kurduğu düzen, ilk rüzgârda çözülür.
Sevgi, sadece var etmek değildir;
var ettiğini taşımak, büyütmek, korumaktır.
Bunu bilmeyen, dokunduğu cana değil, kendi eksikliğine iz bırakır.
Her ruh, kendine yazılan kaderle gelir;
ama onu dünyaya çağıran da bir kapıdır.
Kapı, eşiğini bilmezse içeri giren incinir.
İnsan bazen bir insanın sınavı olur,
bazen de bir vebalin sessiz taşıyıcısı…
O yüzden bazı yükler, istemekle değil,
layık olmakla verilir.
Kendini tamamlayamayan, başkasını tamamlayamaz.
Emaneti bilmeyenin elinde, en saf olan bile yorulur.
Bir Sen var benden içeri,
Seninle olmadığım zaman nerede?
Yalnızlık yalan kelime.
Ben yürürüm sanırım
ama adımlarımın gölgesi
çoktan Sana varmıştır.
Geceler bana sessiz görünür
oysa karanlığın içinde
Senin nefesin dolaşır.
Bir an unutsam bile
unutulan Sen değilsin, benim.
Çünkü kalbimin en derin yerinde
sessiz bir ışık gibi durursun.
Ve ben her gün
biraz daha anlarım:
Bir Sen var benden ileri
Sen varken
yalnızlık nereli..
Can
Bir Sen var benden içeri,
Seninle olmadığım zaman nerede?
Yalnızlık yalan kelime.
Müziğin dalgaları vurur içime,
her nota, her ritim
bir adım daha Sana yaklaştırır.
Sessiz bir oda, çalan bir melodi,
ve ben, farkında olmadan
kalbimin derinliklerinde
Seninle buluşurum.
Bir anlığına düşünme bitiyor,
zaman eriyor, sınırlar kalkıyor,
geriye sadece bu var,
bir Sen var benden ileri,
Sen varken
kim yalnız sevgili.
Bir Sen var benden içeri,
Seninle olmadığım zaman nerede?
Yalnızlık yalan kelime.
Ben yürürüm sanırım
ama adımlarımın gölgesi
çoktan Sana varmıştır.
Geceler bana sessiz görünür
oysa karanlığın içinde
Senin nefesin dolaşır.
Bir an unutsam bile
unutulan Sen değilsin, benim.
Çünkü kalbimin en derin yerinde
sessiz bir ışık gibi durursun.
Ve ben her gün
biraz daha anlarım:
Bir Sen var benden ileri
Sen varken
yalnızlık nereli..
Can
Bir Sen var benden içeri,
sessizliğin derin kuyusunda
adımı benden önce bilen.
Yürürüm sanırım,
Ayaklarım görünmez rüzgârla çevrili,
Kalbim bazen kapı olur
Gecenin en ince saatinde
bir ışık içeri girer.
O zaman bilirim
söz bana ait mi?
nefes bile bana ait değil.
Bir Sen var benden içeri,
benden daha eski,
benden daha keskin.
Konuşurum sanılır
ama kelimeler
çoktan yola çıkmış.
Ve ben
her dizede biraz daha anlarım:
Yalnız değilim.
İçimde
benden ileri
Sen..
Bir devre vedadır, vefadır…1000Kitap
Nazlı Gül Berber Bazı kitaplar okunmaz, uğurlanır.
Sözler eksik kalsa da duygu tamamdır; geriye yalnızca sessiz bir minnet kalır.🤲
Puan vermedi·448 syf.··
Beğendi
·2026 401. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 10 Nisan 2026 17:44
Öncelikle kitabın adı Fatih devri ve bölgeler üzerindeki etkileri olabilirdi çünkü kişisel Fatih anlatısı üzerinden değil Fatih devri öncesinden başlamak üzere, dönemin etkileri ve çok daha uzun siyasi, dini, coğrafik etkilerini kapsıyor. Kesinlikle biyografik bir eser değil bu bağlamda okumaya niyetlenenleri hayal kırıklığına uğratabilir.
Ayrıca Fatih dönemine ait çokça okuma yapmış birisi içinde yüzeysel gelebilir çünkü yazar kitapta geniş bir tarihi ele alıyor.
Hocanın anlatım dili her zamanki gibi sohbetvari, akıcı ve yalın, bu yüzden hiç yormadan akıyor kitap hedef kitlesi alan olmaktan ziyade tarih severler oluyor.
Tarih okuması yapmayı sevenleri tatmin edecek kitap; dönemin öncesinden başlamak üzere “Fatih dönemi” diyebileceğimiz şartları oluşturan zemininden alarak çağlar sonrasına etkileri geniş perspektiften anlatılıyor, öyleki fetihten önceki yüzyıllık siyasi hamleleriyle, günümüz Anadolu coğrafyasını neden-sonuç üzerinden sunmayı başarıyor.
Yer yer Fatih’in kişisel özelliklerine değinilmiş, özellikle de hakkında çıkan spekülatif bilgilere açıklık getirilerek konuları gider ayak kapatıyor hocamız..
Kitapta bahsi geçen “Fatih’in doğumunun 600. Yılına takdimdir” (30 Mart 1432) ibaresi yürek burkuyor, sanki o günü göremeyeceğini bilerek önceden hediyesini takdim etmiş gibi…
Kadere bak ki o çok sevdiği Fatih’le aynı hazireye defin ediliyor İlber hoca..
“Seven sevdiğiyle beraberdir.” Hadis-i şerifini bizlere bir kere daha hatırlatıyor…
Arkasından edilen onca söze, tartışmaya o kocaman kahkahasını attığına eminim.
Hocanın eksiğini, fazlasını tartışmak bizlere düşmez elbet fakat insani vasfının elinden alınmamasını dileyerek, hoşgörüyle uğurlamak isteriz.
Bu kubbede sedan hoş yankılanıyor hocam.
Işık olsun kabrin, onca öğrencine ışık olduğun gibi; rahmet,
Can isimli okura yanıt verildi
Can
Nazlı Gül Berber Bazı kitaplar okunmaz, uğurlanır.
Sözler eksik kalsa da duygu tamamdır; geriye yalnızca sessiz bir minnet kalır.🤲