Muharrem Can ARICAN
@CanArcan
Ameliyat masasına kendimi yatırdım. Kitapla,kalemle,sözle,düşünceyle kendimi ameliyat etmeye başladım. Masadan kalktığımda nasıl birisi olacağımı merak ediyorum.. TİMŞEL..
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Ah Gülsarı
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza benim kalemini,tarzını, üslubunu en sevdiğim yazarlar sıralamasında ilk üçe girecek bir yazar olan Cengiz Aytmatov ve onun “Elveda Gülsarı” kitabı ile geldim. Aytmatov’dan okuduğum kaçıncı kitap bilmiyorum. Çünkü Aytmatov’un kitaplarını okuyorum okumaya çalışıyorum.
Aytmatov okuyanlar bilir ki döneminin çarpıklığını, adaletsizliğini, bozukluğunu, anlatmak için Aytmatov hep sembolleri kullanır. Çünkü bulunduğu coğrafyada her şeyi açık açık söyleyemez, konuşamaz ve de yazamaz. Ama bir yazar için hele de kalemi çok güçlü bir yazar için derdini, sıkıntısı anlatmak hiçte zor bir şey değildir.
Yine bu kitabında Aytmatov Gülsarı adında doru bir at üzerinden zamanın Kırgızistan’ında yaşanan bütün olayları anlatıyor.
Kitapta, Tanabay adında zamanında cephede savaşmış bir asker ve aynı zamanda eski bir komünist partili iyi bir yurttaşın hayatını anlatıyor. Kolhozun verdiği bütün görevleri bütün iyi niyetiyle yerine getirmeye çalışan. Fakat devrim sonrası istediğini bulamamış, verdiği emekleri başka kimseler tarafından kişisel çıkarlara peşkeş çekilince bütün umudunu kaybetmiş olan bir çoban. Tanabay, kitaba ismini de veren Gülsarı atının da aynı zamanda sahibi.
Aytmatov’un üslubundan biraz daha bahsetmek istiyorum. Aytmatov, bir olayı anlatmak için önce o olayı destekleyecek ona temel oluşturacak bazı hikayeler anlatır kitaplarında. Bu hikayelerin kahramanı da genelde hayvan oluyor. Hayvanlar üzerinden hikayeler kurmasında Aytmatov’un aynı zamanda veteriner olmasından kaynaklandığını düşünüyorum. Bu hikayeleri Gün Olur Asra Bedel’ de görürüz, Beyaz Gemi de görürüz kısacası neredeyse Aytmatov’un bütün kitaplarında görürüz.
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza yine satış rekorları kırmış, kırk dile çevirilmiş, Fransa’da bir milyon satış rakamına ulaşmış olan bir kitapla geldim.
Laetitia Colombani’den “Saç Örgüsü”.
Normalde bu tarz ödüllü kitaplara her zaman ön yargılıyımdır. Her seferinde bir daha böyle kitap okumayacağım derim okuduğuma pişman olurum ve sözümü tutamayıp okurum. Ama bu sefer bu kitap beni pişman etmedi diyebilirim.
Kitapta üç farklı coğrafyada yaşayan üç farklı kadının hayatını anlatıyor. Birisi çok başarılı bir avukatken birisi hayvanlarla aynı değeri taşıyan bir yerde hayat mücadelesi veren bir kadın diğeri ise babasının emanetine sahip çıkmaya çalışan genç bir kadın.
Her dağın karı farklı oluyor tabi. Herkesin hayat telaşı ve uğraşı farklı oluyor. Kitapta da bu kadınların hayata karşı duruşları, olaylara bakışları çok farklı. Kimi başarılı bir avukat olarak anılmaya devam etmek isterken kimi ise hayatta hala bir canlı olarak kalmaya devam etmek istiyor. Yani hayat herkese aynı şekilde yaklaşmıyor. Ben kitaba bu gözle bakıp bu gözle değerlendirmek istiyorum. Tabi başka başka okurlar kadınların gücünden, kadınların her şeyi tek başına başarabilir gibi feminist söylemler üzerinden de yorumlayabilir Ben bu tarz şeylere girmek istemiyorum.
Kitabın kurgulanışı olsun en son da birbirlerine bağlama şekli olsun gerçekten çok hoşuma gitti. Hele kitaptaki bazı kadınların hayat hikayeleri beni çok etkiledi. Tabi edebi bir dil, edebiyata bir çığır açan bir durum yok. Belki ödül verilecek bu kadar satılacak bir yanı da yok. Ama bu bütün ödüllerinden hariç düşünüldüğünde her yaştan herkesin okuyabileceği bir kitap. Herkese tavsiye ediyorum. Keyifli okumalar..
