Muharrem Can ARICAN
@CanArcan
Ameliyat masasına kendimi yatırdım. Kitapla,kalemle,sözle,düşünceyle kendimi ameliyat etmeye başladım. Masadan kalktığımda nasıl birisi olacağımı merak ediyorum.. TİMŞEL..
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Siyah Kan
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza benim de yeni tanıştığım bir yazar olan Jean-Christophe Grange ve onun “Siyah Kan” kitabı ile geldim.
İsminden de anlaşıldığına göre bu kitap polisiye-cinayet- gerilim türünde bir kitap. Bu tarz kitapları lise yıllarımda çok daha fazla okuyordum. Şimdileri ise bu tarzda bir yılda okuduğum kitap sayısı bir elin parmağını geçmez. Özellikle okuma hızımın yavaşladığı zamanlarda okuyorum çünkü çok hızlı okunuyor, her ortamda okunuyor ve okudukça okuyası geliyor insanın. Aslında bu tarz kitapları okumayı da seviyorum ama çok fazla tercih etmememin sebebi bana göre okunması gereken öncelikli daha çok kitabın olması. Bu tarz kitaplar edebi yönden ve öğreticilik yönünden biraz zayıf kalıyor ister istemez.
Ama bu yazarda genel polisiye-gerilim kitapların anlatımına göre, cümlelerin daha edebi, anlatımın daha yoğun ve çeşitli sözcüklerden oluştuğunu gördüm bu da beni açıkçası mutlu etti. Kitabın kurgusu ve olayları ele alış biçimi benim çok hoşuma gitti. Kitabı gerçekten yazar bize yaşatıyor. Tabi bu kitapların olmazsa olmazı süpriz sonu ise kitaba son noktayı koyuyor adeta. Sayfamda okumaya başlıyorum diye paylaştığımda bazı takipçilerimden zaten kitap için gerekli övgüleri de duymuştum. Hatta bu kitaptan daha iyi kitaplarının olduğunu da söylediler. İnşallah o kitapları da okumak istiyorum.
Kitapla alakalı daha doğrusu yazar ile alakalı tek sorun, yazarın kaleminden buram buram gelen İslamiyet düşmanlığı ve Müslümanlara karşı olan olumsuz tavrı. Ben ilk kitabında bunu bariz hissettim. Bu yazarı bilen, daha çok kitabını okumuş arkadaşlar bu durum hakkında acaba ne düşünüyorlar merak ediyorum. Aslında İslamiyet düşmanı olmayan Avrupalı yazar var mıdır ? Onu da kendimize sormak lazım..
Herkese keyifli okumalar..
Emanet Çocuk
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza benim yeni tanıştığım İrlandalı kadın yazar Clarie Keegan ve onun “Emanet Çocuk” kitabı ile geldim.
Kitap 80 sayfalık kısacık bir öykü kitabı. Kitap,herhangi bir ismi olmayan küçük bir kız çocuğunun maddi imkansızlıktan dolayı geçici olarak bir aileye verilmesinden bahsediyor. Kız çocuğun herhangi bir ismi olmamasıyla dünyadaki bütün kız çocuklarına ithaf edildiğini görüyoruz. Bu kısacık öykü tamamiyle küçük kızın gözünden, onun bakış açısından, duygularından, olaylara yaklaşımından anlatılıyor. Bu da kitabı bir o kadar duru ve sade yapıyor. Yani yazar okunma telaşı gütmeden, çeşitli yazar entirikalarına girmeden olduğu gibi küçük bir kızın gözünden anlatmış. Kitap kısacık ve küçük bir kızın gözünden anlatılmış olmasına rağmen kitabın edebi dili de hiç küçümsenmeyecek kadar kuvvetli. Aynı zamanda bir çocuğun gözünden onun bakış açısından bize anlatacak ve hissettirecek kadar da etkili. Yani ben de çocuk olsam böyle düşünürdüm diyebiliyoruz. Böylece çocuk olmanın, çocukça düşünmenin, çocukça korkmanın, endişelenmenin evrensel olduğunu bizlere hatırlatmış oluyor. Ayrıca Bu kısacık öykü kitabında altını çizdiğim, not aldığım çok fazla yer oldu. Sizin için birkaçını aşağıya bırakacağım.
Kitap keşke biraz da uzun olsaydı. Küçük kızın gözünden olayları daha fazla okuyabilseydik. Ben kitabı çok beğendim. Herkese tavsiye ediyorum. Büyük küçük, genç yaşlı herkesin okuyabileceği türde bir kitap. Herkese keyifli okumalar..
Öyle bir noktadayım ki ne bugüne değin olduğum kişi ne de olabileceğim yeni kişi olabiliyorum.
Bir yerde sır varsa orada utanç vardır.
Artık daha ileriye gidemeyeceğimize göre geri dönmeliyiz. Belki dönüş yolu buraya gelişimize bir anlam katar.
Üst üste derin nefes alıyorum ki göz yaşlarımı tutabileyim.