Uykusuz gecelerim... Bir köpekler uluyor, bazen bir rüzgar sesi, bir de kulaklar çınlıyor gecenin sessiz karanlığında. Gündüz cıvıl cıvıl olan sokaklar, ıssız, sessiz. Tıpkı ruhum gibi. Gecenin kasveti çökünce iniyor perdeler, gerçeklerle yüzyüze kalıyorum. Haksızlık ettiklerim, edilen haksızlıklar.. Akıldan geçiyor hayatıma girip çıkanlar...
Gecenin karanlığı saklıyor neyse ki herşeyi.. Gün ışıklarıyla başlıyor yalancı hayatlar...