En çok avuçlarını sevdim
Kıskandı belki gözlerin
Güzel burnun
Lokma ağzın
Gamzeli yüzün
Hepsi şikayetçi olsunlar benden
Fakat en çok avuçlarını sevdim
Yüzümde hüküm sürdüğünde daha ziyade
Bencillik sayma sevgilim
Avuçların sıcak iklim
Avuçların, cennetim benim.
-C
“Canım, biraz dünya görürüz… Dünyanın başka yerlerinde, başka türlü yaşayan, daha mutlu insanlar da var. El ele tutuşur, onların sokaklarında yürürüz. Dünya, yalnızca Türkiye değil.”
“Güzel, akıllı kadınmış. Sana iyi karı olur. Ama dikkat et, çok çekmiş gibi duruyor. Tabii ben bilmem, ama içindeki öfke, kin, neyse artık, hayatınızı zehirlemesin.”
İnsan olarak uyu, böcek olarak uyan. Milyon yıl düşünsek aklımıza böyle bir kurgu gelmezdi. Bu yüzden öncelikle Kafka’nın yüce zekasının önünde saygıyla eğiliyorum. Alegorik eserlerin şahı diyebilirim. Önceki hayatında bir böcek miydi neydi, bu kadar iyi betimlemesi, okuru dertten derde sokması, sürekli hayatı sorgulatması vs her açıdan kült bir eser.
Ailem, evim diye diye çalış, çabala, böceğe dönüştüğünde bile ilk olarak işi gücü, geliri, evi düşün. Onlar ise sana iğrenç bir böcek oldugunu hissettirmekten başka bir duygu vermesinler. Ölmeni beklesinler (çünkü artık işlerine yaramıyorsun) ve öldüğünde mutlu olsunlar. Bu hikaye beni paramparça etti, bu hikaye arkadaşlar, beni mahvetti. Yalnızlığın, kimsesizliğin bu kadar iyi işlendiği başka bir şey okumadım daha.
Büyüksün Kafka…
Dağıttın beni ama, çok büyüksün.
DönüşümFranz Kafka · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022267,3bin okunma