Canan Ulun
@Canan49
26 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kırmızı Pazartesi
Büyülü Gerçeklik türünün en iyi örneklerini veren Gabriel Garcia Marquez bu eseri kendisinin en iyi romanı olduğunu söyler.
Kırmızı Pazartesi katil ve maktulün başından belli olduğu bir kitap.Bizler genelde katılın kim olduğunu tahmin edebilmek için heyacanla okuruz kitabı.Ama burada katilleri sadece okuyucu değil olayın geçtiği tüm kasaba halkı biliyor.
Sanki gözümün önünde işleniyor cinayet.Kosmak ,uyarmak istiyorum beyaz kıyafetleri içinde ,hayatının baharındaki Santiago 'yu.Ama sesim çıkmıyor.
Kitabın daha ilk sayfasında Santiago nun gördüğü rüyalarda mitoloji imgeler karşılıyor bizi.Incir ağacı,badem ağacı orman,üzerine pisleyen kuşlar. Orman ve ağaç hayatın, yaşamın,evrenin simgesidir.Incir yaprakları Havva ile Adem in çıblakligini örtükleri cennet meyvesidir.Ruyasinda Santiago böylesine anlamlı ormandan geçerken kuşların üzerine pisledigini hisseder.Resmen o güzelim hayatının içine edecekler,seni cennete uğurlayacaklar mesajı vardır.Ama annesi normalde çok iyi rüya tabir ederken bu rüyayı kötüye yormaz.Ve yine annesinin dediğine göre Santiago son zamanlarda rüyasında sık sık badem ağacı görür.Mitolojide badem ağacı önemlidir.Trakya kralının kızı Phillis Troya savaşından dönen Denyosla karşılaşır ve âşık olurlar.Fakat Denyos un gemisini ve adamlarını ülkesine götürmesi gerekir.Geri döneceğine söz verir ve gider .Phillis limanda yollarını gözler ancak gelen giden yoktur.Bu acıyla intihar eder.Bu aşktan çok etkilenen tanrıça Atena kızı yapraksız bir ağaca çevirir.Badem ağacı böyle çıkar ortaya.Yani badem ağacı ölen birinin anısıdır.. Bunlardan başka
Kitapda okadar çok imge var ki...Horoz,zarf,mektup,rüyada görülen kuşlar.. Bunların hepsi haberciler.Horozlar piskoposa verilmek üzere kafeslenmişler veya kesilmisler, zarf içindeki uyarıcı mektup ayaklar
Bilinmeyen Adanın ÖyküsüEdebiyat
Kitabı bugün aldım ve yarim saatte okudum.Eger yüzeysel okuyup geçerseniz çocuk kitabı gibi,masalsı.Ama derinlere bakabilir ve suyun altını görebilirseniz orada başka bir derya var.
Isimsizdir kitabın kahramanları.Isim verip kısıtlamamış yazar.Herkes olabilir sen,ben,o hepimiz.
Bilinmeyen bir adayı arıyor kahramanımız.Hepimiz gibi.Bu dünyaya atildigimiz günden beri arıyoruz kendimizi,ruh eşimizi,sığınacağimız bir adayı.Ama korkuyoruz yola çıkmaktan.Arayip bulamamaktan,bulup beğenmemekten.Ya da aramaya öylesine odaklanıyoruz ki hep uzaklarda zannediyoruz aradığımızı ,ufka dikiyoruz gözlerimizi ve en yakınımızdakileri göremiyoruz.Yazarin da dediği gibi göz yanılsaması.
Korkmaktan korkmayanlar çıkıyorlar kralın karşısına.Bu kral hertürlü otorite olabileceği gibi kendimize koyduğumuz engellerde olabilir.Aliyoruz teknemizi bir de bakıyoruz karar kapısından çıkmış gelmiş temizlikçi kadın bu defa da tekneyi temizlemek için.Yolculukta ve ya yolun sonunda temizlenmesi gerekenler var demek ki.Tekneye tayfa gerek ama kimse yanaşmıyor bu hayali gerçekleştirmeye.Cunku bu yolculukta iki kişi yeter aslında yola devam etmeye.Bir kadın,bir erkek.Ying ve yang.Icimizdeki anima ve animus.
Denize açılmak üzere limandan daha büyük vapurlar çıkıyor bizim kahramandan önce.Buyuk gürültü ama küçük dalgalar oluşturuyorlar.Gürültü dalga yaratamayanlarin açıklarını kapatabilmek için yaptıkları uğraştır.Gurultu hem kendimizi hem başkalarını duymamizi engeller.Kahraman diyor ki "sıra bize gelince az gürültü cikaririz ama çok dalga yaratırız." Dalgayı sen başlatırsın ama o kendini devam ettirir.Yayilir sevgi gibi,iyilik gibi.
Ve bir rüya görüyor kahramanımız.Nuhun gemisindeki gibi her çeşit yiyecek ve bildik tanidik evcil hayvanlar alıyor teknesine.Kendimizi güvende hissetmek istiyoruz içimizde