Sağlık yerine ruhun kurtuluşu öne sürülmüş ve günah kavramı özgür iradeyi yerle bir etmiştir. Kendi kendini hor gören kavramlar sayesinde gericilik belirtisi ve zararlı olana doğru eğilim, kendine yarayanı bulamamak ermişlik gibi gösterilmiştir. Son olarak en korkuncu da bu iyi insan kavramıyla tüm zayıflar, hastalar, acı çekenler çarmıha gerilmiştir. Gururlu, geleceğe güvenen, geleceğe olumlu bakan insanın karşısına bir ideal çıkarılmış ve ona kötü denmiştir. Onların ahlakı, kötü şöhrete sahip olanın başını ezmektir.
"Babacığım, mezarımı kapattıkları zaman üzerine ekmek kabuklarını serp, serçeler gelsinler, onların geldiklerini duyarsam yalnız olmadığıma sevinirim."
Ah evet, prangalı olacağız ve özgür de olmayacağız ama o zaman büyük acımız içinde sevinç için yeniden doğacağız, yokluğunda insanın yaşayamayacağı sevinç için.