Canan
@Canan_g_
188 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
VLADIMIR: Kesin olan şu ki zaman olduğundan uzun geçer, türlü türlü şeyler yaşamak zorunda oluruz. İlk bakışta mantıklı görünen ama zamanla monotonlaşan oyunlar yaparız. Böylece kendimizi ve aklımızı koruruz. Zaten aklımız koyu gecelerin karanlıklarında dolaşmaz mı hep? Bazen kendime bunu soruyorum. Beni anlayabiliyor musun sen?
ESTRAGON: Hepimiz deli doğarız. Bazılarımız hep öyle kalır.
ESTRAGON: İyisi mi, kendimi öldüreyim, diğeri gibi.
VLADIMIR: O kim? Hangi diğeri?
ESTRAGON: Tıpkı milyonlarca kendini öldürenler gibi.
VLADIMIR: Herkes sırtında kendi çarmıhıyla dolaşır. Kısa ya da uzun.
VLADIMIR: Burayı tanımadın mı?
ESTRAGON: Tanısana! Ne tanıyayım yahu? Tanıyacak ne var ki? Şu rezil hayatımı çamura bata çıka geçirdim! Sen de gelmiş bana detayları görmemi, fark etmemi söylüyorsun! Şu pisliğe baksana! Bu pislikten çıkamadım ki hiç!
8/10
22 saatte okudu
·Okunma: 22 Mart 2022 21:27
·2022 19. kitabı
… çünkü kalbinde benim kiralıyacağım yer kalmadığını gördüm.
— Niçin “kiralayacak” tabirini kullanıyorsun?
— Çünkü insanların kalbinde ev sahibi olmak mümkün değildir. Kısa, uzun, muayyen bir müddet için, insan bir kalbe girer, sonra yerini yeni kiracılara, daha çok bedel veren kiracılara bırakır, gider.
—Kalbin bedeli nedir, Dora?
—Heyecan, Hasan.
