Canan Taş Öksüz
@Canantas
Samir bir yandan anıların aslında bir yere gitmediğimi, hatorşamasalar da var oldukları gerçeğini hiçbir şeyin değiştiremeyeceğini düşünüyordu.
Aslında dedesi ve Samir birbirlerine benziyorlar. Fakat biri öğrenip yeni bir anı inşa ederken diğeri yavaş yavaş unutuyordu.
Uçuşan anıların ve ateş böceklerinin arasına karıştı. Zaman, bir süre daha böyle geçmişten bugüne doğru akıp gitti.
Zaman, Samir'in fotoğrafları dizdiği sıraya göre yavaş yavaş ilerliyordu.