Momo yavaş yavas anladı ki yeni açan hiçbir çiçek bir öncekine hiç benzemiyordu, her birinin apayrı bir güzelliği vardı ve bu yüzden de hep “en güzeli işte budur, daha güzeli olamaz” düşüncesine saplanıp kalıyordu.”
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Nazım Hikmet Ran-seni düşünmek
"Ya öbür tarafta ne var?"
"İşte orada, bazen taa içinde duyduğunu söylediğin müziği bulacaksın. Ama artık sen de o müziğin içindeki bir ses olacaksın."
Sen doğmadan bu dünya vardı, biri Müslüman biri Hristiyan, biri siyah, biri beyaz… tüm çocuklar aynı bahçede oynuyorlardı. Sonra hudutları, kanunları koymuşlardı. Artık suçta belliydi, cezası da belliydi. Senden önce her şeyi düşünmüşler, sen doğunca da ha dünya budur böyle yaşanacak dediler… o dünyanın hudutlarına kendini hapsetme. Sen bir daha anla, bir daha söyle kendi sözlerini, adalet sade kitaplarda yazmaz. Aklın kalbin hep adil olsun ve bunları yaparken daima yüreğine vicdanına kulak ver.