Bazen bir uçtan, diğer uca savrulur insan...
Çok sever çok kırılırsa sevmekten vazgeçer...
Çok bekler, çok hayal kırıklığı yaşarsa bu defa da kendinden vazgeçer...
Bazen sevilmenin en incelikli olanını bekler, bazen de hiç sevilmeyeceği endişesiyle katlanılacak bir insan olduğuna hükmeder...
Oysa dengede olmak o kadar da zor değildir...
Kendini kabulden, ihtiyaçlarını ifade etmekten, bulduklarını sevmekten bulamadıkların için kendine küsmekten vazgeçmen yeterlidir...