Cansu Müşteri
@Cankusss
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda. Gölgelerin ardına sakladım kusurumu.
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin.
Ben burda damla damla eriyip akıyorum.
Yine de, bırakamam yerlere gururumu. İstenmediğim yeri usulca terk ederim.
Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Moliere'nin cimrisi Harpagon.. Öylesine bizden, öylesine içten bir karakter ki. Kitabı okurken evet dedim var böyle insanlar ve bizzat aramızda yaşıyorlar. Tapındıkları şey sadece para. Ne acınası haldeler bir bilseler. Her şeyin üstündedir o paracıkları... Onun için yapamayacağı, vazgeçemeyeceği tek bir şeyleri yoktur. Öylesine değer verirler ki kendileri için bile harcamaya kıyamazlar zira kendi benliklerinin üstündedir.
Düşündüren, bizden bir metin. Okunması kolay ve akıcı, dili zorlamıyor.
İkinci tiyatro okumamdı. Tavsiye edebilirim.
O küçük, kalbime taht kuran Zeze büyüdü ve kanı deli akan ama bir o kadar da durulan genç oldu. Çocukluğuna şahit olduğumuz o minicik hassas kalp yine aynı hassasiyetini korumaya devam ediyor ama bunu artık davranışlarında farklı gösteriyor. O yaramaz, kimse tarafından görülmediğini, sevilmediğini düşünen haylaz artık içinde sevginin tohumlarını hissetmeye başlıyor. Kendisine ufacık bir sevgi gösterildiğinde kendinin önceliklerinden dahi vazgeçiyor. Her şeye, herkese rağmen kendine yüklenen o sorumlukları değil de yine yüreğini dinliyor Zeze. Artık o hırçın, kırgın çocuk değil.. Sevdikleri uğruna bir şeylerden vazgeçebilen, aldığı sorumlulukların sonucuna katlanabilen bir yetişkin oluyor. Sevdikleri uğruna kendinden taviz veriyor. Ama yine en sonunda içini ve hislerini dinliyor.
Yeni yollar, yeni umutlar, amaçları için gidiyor güzel Zeze'm...
Herkese tavsiye ederim. Bir çocuğun kalbinden yetişkinliğine uzanan acılarla, umutlarla, toplum baskıyla, arzularla örülü bir yol..
