Şöyle olsun isterim ben erkekle kadını: Biri savaşa elverişli olmalı, öbürü analığa, ama ikisi de kafa ve bacaklarla elverişli olmalı dansa.
Ve bir kere olsun dans etmediğimiz gün, kayıp sayılmalı bizce! Beraberinde kahkaha getirmeyen her gerçek, uydurma sayılmalı bizce!
İnsanoğlunun güzeli işitip görmesi için illa da onu kaybetmesi mi gerekiyor? Keşke öyle olmasaydı. Ama oluyordu işte. İyi gibi gördüğümüz şeyler bazen kötülükler, kötü gibi gördüklerimiz de zaman zaman iyilikler doğurabiliyordu.