Aile, açık bir yaradan akan sevgidir. Kan hiçbir zaman akmaz, sevgi ise oluk oluk açık yaradan akarken, küçük çocuklar avuçiçlerini açarak sevgiyi kader çizgilerine doldurur ve gülümserler. Kader çizgilerini yıkayan sevgi, ailenin damarlarından gelir.
Bazı çocukların ise kader çizgileri sevgiyle dolmaz; açık yaradan kimsesizlik akar ve o çocuklar, avuçiçlerini bir daha asla açmazlar. Kader çizgilerini kimsesizlikle yıkamış çocukları, avuçiçlerini açmadığı için suçlayamazdınız.
Kader çizgilerini sevgiyle yıkamış çocukları, sürekli avuçiçlerini açarak sevgi dilendikleri için de suçlayamazdınız.
Çocukların kader çizgilerini değiştiremezdiniz, açık olan yarayı kapatamazdınız; aileyi ise yok edemezdiniz