Ölmeden önce "ruhuna sahip olan" insanların sayısı, trajik denecek kadar azdır. "İnsanda en ender rastlanan şey, kendine ait bir davranıştır, der Emerson.
"Körlük öyle bir noktaya gelebilir ki, sonunda gülünçleşir; hayal gücünden yoksun bir yaradılış ise eğer harekete geçirilmezse taşlaşarak mutlak bir duyarsızlığa düşer."
"Acı çekmek uzun süren bir andır. Onu mevsimlere bölemeyiz. Yalnızca ruh hallerini saptayıp yinelenişini kaydedebiliriz. Bizim için zaman ilerlemez. Döner. Bir ıstırap merkezi etrafında döner sanki."
Öğrenmen gereken bir şey var; "nefret", entellektüel anlamda ele alındığında "sonsuz yadsıma" dır. Duygular bağlamında değerlendirildiğinde bir körelme biçimidir ve kendinden başka her şeyi öldürür.