"Kendi âteş, kendi şehâb,
Kendi gece, kendi seher.
Kâhî hacer, kâhî nebât,
Kâhî neml, kâhî esed.
Kendisi rûh, kendi cesed,
Kendi hayât, kendi memât.
Devr ile âdem ölicek,
Kendini kendinde bulur,
Mutlak iken nokta olur,
Âdem imiş mazhar-ı Hak
Ateş de kendisidir, alev de. Gece de kendisidir, seher de. Kimi zaman taştır, kimi nebat, kimi karıncadır, kimi aslan. Ruh da kendisidir, ceset de. Hayat da kendisidir, ölüm de. İnsan ölmeden önce ölürse kendini kendinde bulur. Mutlak iken nokta olur. İnsan imiş Hakk'ın tecelli ettiği yer."
"Hiçlik dağına insanoğullarının binde, yüz binde biri çıkamaz. Çünkü ona çıkmak için insanın kendine hâkim olması gerekmektedir. Bir kalpte arzu, istek olursa yollarda kalır. Oraya ancak canlı cenazeler çıkabilir."
"İnsanların bildikleri nedir ki? Ancak zevk ve bencilliklerini tatmin etmek için uğraştıkları zanaatlerle ilgili birtakım şeyler... Fakat Hak ve hakikat hakkında ne bilirler? Hiç!"