Kur' an'da «insan»a ilişkin iki sözcük vardır. Bu canlı türünden söz edildiğinde iki sözcük kullanılmaktadır. Bu sözcüklerden birisi «beşer», diğeri «insan»dır. Kimi zaman «beşer» kullanılır (« ... ene beşerun mislukum») (3), kimi zaman da «insan» denir. (« ... ve kanel insanu acülfı» (4) ya da « ... ve hulık-al-insanu zaifa») (5) «Beşer» ve «insan» kelimesi arasındaki fark şudur: «Beşer» dendiğinde kastedilen, varlıkların gelişim süreci sonucunda yeryüzüne gelmiş bulunan, bugün de yaşamakta olan ve bu türden üç milyar bireyin şimdi de yeryüzünde eylemde bulunduğu iki ayaklı canlı varlıktır. «İnsan» dendiğinde ise olağan-dışı, üstün ve bilmecemsi gerçek anlaşılır ki özel bir tanımlamam vardır ve bu tanıma tabiatın diğer görünüş ve belirtileri (fenomen) girmez. Şu halde iki «insan» kavramı vardır: birisi dirimbilim (Biyoloji) konusu olan insan, diğeri ise şairin üzerinde konuştuğu, filozofun hakkında söz söylediği, dinin ilgilendiği insan.