Zira ülküleri her zaman için gerçeklerden daha çok sevmişti; bunun nedeni de, büyük bir olasılıkla, ülkülerin gerçeklerden daha tehlikesiz ve pazarlığa elverir olmasıydı.
Yaşamımızın kendine özgü akışını belirleyen o ölümcül kararların gerçek öneminin o anda değil ,çok sonraları geriye dönüp geçmişe baktığımız ,eski günleri andığımız zamanlarda anlaşıldığını düşünmeye başladım.
Yaşam tüm güzelliklerini öylesine cömertçe bahşetti,sonra da hepsini birden öylesine ustaca çekip aldı ki elimden... Ondan daha ne bekleyebilirim artık?