Halk kütüphanesindeki binlerce kitabı ilk gördüğünde ağzı açık kalan ama sonrasında kitapların içinde yolunu bulmayı öğrenip onların efendisi olandı.
Reklam
Martin Eden romanı bende hem ilham verici hem de derin bir hüzün bıraktı. Kitabın başlarında Martin’in kendini geliştirme çabası, okumaya olan tutkusu, bilgisizliğini aşmak için gösterdiği inanılmaz azim beni gerçekten etkiledi. Onun yoksulluktan çıxıp kendi emeğiyle yükselme arzusu, insana güçlü bir mücadele duygusu aşılıyor. “Çalışırsam ben de değişebilirim” hissini çox net şəkildə yaşadım. Özünü eğitmek için gecesini gündüzüne qatması, zorluklara rağmen pes etməməsi motivasyon vericiydi.
Fakat hikâye ilerledikçe bende oluşan duygular kədərə və ağırlığa dönüştü. Martin başarıya ulaştıkça, insanların ona yaklaşma biçimi, toplumun çıkarcılığı ve yüzeyselliği onun iç dünyasını yavaş yavaş tüketti. Bir insanın hayata bağlıyken, zamanla umudunu kaybetmesi, yaşam enerjisinin sönmesi beni derindən yaraladı.
Martin’in içsel çöküşünü okumak, insan ruhunun nə qədər hassas olduğunu göstərdi. En tepeye ulaşsa bile neden kendini yalnız hissettiğini anladıkça hem düşündüm hem də üzüldüm. Kitap bitdikdən sonra uzun süre onun boşluk hissi beynimdən çıxmadı. Bu roman bende həm mücadele gücü, həm də yaşamın acı tərəflərini düşünmə ehtiyacı yaratdı.
Yaşadığı açmaz buydu.Asıl yemeğe ihtiyacı varken kimse onu davet etmemişti ama şimdi binlerce yemek satın alabilecek durumdayken ve tersine iştahı giderek azalırken sağdan soldan peş peşe yemek davetleri yağıyordu.
Halbuki düşünsene,bir zamanlar bütün masumiyetimle yüksek makamlarda oturan,güzel evlerde yaşayan,banka hesabı olan eğitimli insanları ne kadar değerli olduklarına inanırdım.
Reklam