O azap sarılı haz, her an zihninde ve uzviyetinde hazırdı.
“İnsanoğlu böyleydi. Kendisine emniyet edilmesinden hoşlanırdı. (…) Kısa ve ızdıraplı ömrüne, budalalığına ve hodbinliğine rağmen bu sakat ve eksik doğmuş tanrı, bu emniyeti kendisi için tek ibadet bilirdi.”
%8 (40/490 syf.)
