Doğru olsam ok gibi yabana atarlar beni,
Eğri olsam yay gibi elde tutarlar beni.
Ne doğruyu aç gördüm,ne eğriyi tok,
Eğri yay elde kalır, menzil alır doğru ok.
Bu hâl eğri olmayı kârlı gibi gösterse de ârif olan şunu da fark eder: Son tahlilde "doğru aç, eğri tok değildir" der şair. Herkes kendisi için takdir edilen rızkı yiyip gidiyor bu dünyadan. Hem yol alan oktur, yay değil.