Zeze, daha 5 yaşında iken kendi kendine okumayı öğrenen bir ufaklığın hikayesini anlatılıyor romanda.
Meraklı, sürekli yeni kelimeleri ögrenmek isteyen, afacan mı afacan bir çocuk.Romanda yaptığı yaramazlıkları, ailesi ile yaşadığı güzel ve acı anları anlatıyor.Ailesinden ölesiye dayak yemesine üzüldüm.
Portakal fidanı ile kurduğu hayali arkadaşlık bence yalnız olduğu içindi..
Dost olmanın ne olduğu daha o yaşlarda öğrenmek ve yaşamak..
Romanı beğendim ama finalı tatmin etmedi beni. Roman biraz daha uzun olmalıydı. Zeze nin hayatıni biraz daha anlatmaliydi..
Her şey adaleti kendince yerine getirmek isteyen zeki bir adamın , suç işleyen on kişiyi bir adaya davet etmesi ile başlıyor.Bu on kişi önceleri suçlarını kabul etmese de daha sonradan tek tek suçlarıni anlatıyorlar.
Bir kişi ölüyor ve bir şey olmamış gibi devam ediyorlar kahvaltılarına,sohbetlerine..
Kitap güzel, akıcı ve güzel akıl oyunları vardı.Başta biraz karışık gelse de okuyunca her şey çözümleniyor. Son söz kısmında her şey çok güzel açıklanmış ve finali çok iyi yazılmış bir kitap.