"Rahmetli Cin'uemon, 'Kız çocuk yetiştirmemek gerekir. Ailenin adına leke sürer, babasının utanmasına neden olurlar. En büyük kız çocuğu dışındakileri defetmek gerekir.' demişti."
Yüksek ümitlerle başladığım bir kitaptan sadece birkaç cümleyle bu kadar kopabilmem beni bile şaşırttı. Neyse ki kitabın devamında bunun gibi örnekler bitmiş değildi de verdiğim puan üzerinde uzunca düşünmek zorunda kalmadım.
Aslında dönüp bakınca Japonları tebrik etmek lazım. Geçmişteki düşünce yapıları ve tarihleri nasıl olursa olsun bugün belki de en sevilen ve sayılan ulus olmayı başardılar. Reklamcılık ve propaganda alanında ders çıkarılması gerekilen bir geçmiş.
At pisliği içerek durdurulan kanamalar, generallerin eşlikçisi oğlanlar, günde beş öğün yapılan seppukular derken insanın aklına iki soru geliyor.
1) İntihar cezalarının havada uçuştuğu böyle bir dünya görüşüyle nasıl bugüne kadar soyları hayatta kalmış?
2) Samuraylık ve "savaşçının yolu" koca bir Japon aşırıcılığından mı ibarettir?