Celaz
@Celaz
Öğrenci
Üniversite 1
Denizli
16 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
"Rahmetli Cin'uemon, 'Kız çocuk yetiştirmemek gerekir. Ailenin adına leke sürer, babasının utanmasına neden olurlar. En büyük kız çocuğu dışındakileri defetmek gerekir.' demişti."
Yüksek ümitlerle başladığım bir kitaptan sadece birkaç cümleyle bu kadar kopabilmem beni bile şaşırttı. Neyse ki kitabın devamında bunun gibi örnekler bitmiş değildi de verdiğim puan üzerinde uzunca düşünmek zorunda kalmadım.
Aslında dönüp bakınca Japonları tebrik etmek lazım. Geçmişteki düşünce yapıları ve tarihleri nasıl olursa olsun bugün belki de en sevilen ve sayılan ulus olmayı başardılar. Reklamcılık ve propaganda alanında ders çıkarılması gerekilen bir geçmiş.
At pisliği içerek durdurulan kanamalar, generallerin eşlikçisi oğlanlar, günde beş öğün yapılan seppukular derken insanın aklına iki soru geliyor.
1) İntihar cezalarının havada uçuştuğu böyle bir dünya görüşüyle nasıl bugüne kadar soyları hayatta kalmış?
2) Samuraylık ve "savaşçının yolu" koca bir Japon aşırıcılığından mı ibarettir?
Zekice yazılmış her türlü bulmacaya büyük saygı duyarım. Asimov da bu kitabındaki her hikayesinde bunu istisnasız başarabilmiş. Kimi daha iyiydi kimi daha yetersizdi ama her biri merak uyandırıyor, sizi olaylarla birlikte akıtıyor ve sonunda şaşırtabiliyordu.
Her iyi bilimkurguda olduğu gibi bu kitap da sadece bilimsel terimlerden ve fantastik olay örgüsünden ibaret değil. Kronolojik sırayla ilerleyen hikayelerde geçmişten günümüze robotların nasıl adım adım dünyaya ve insanlığa kök saldığı anlatılırken bu durum psikoloji, ekonomi ve sosyoloji yardımıyla anlamlandırılıyordu. Bu sayede de bilimkurgu, amatör ve yüzeysel olmaktan çıkıp gerçeklik kazanabiliyor ve okuyucuya sine edebiliyor.
Favori öyküm ise kesinlikle "Kanıt" oldu çünkü kitabın evreni için de büyük bir dönüm noktasıydı. Bütün dünyanın sizin bir insan değil de bir robot olduğunuza inandığını düşünün. Hatta bu konuda o kadar inatçı bir şekilde eminler ki siz bile belli bir noktadan sonra robot olup olmadığınızdan şüphe duymaya başlıyorsunuz. Hikayenin kendi teması bile bu kadar ilginçken gidişatı ve çözümü tempodan zerre kaybetmeden dahiyane bir şekilde gerçekleşiyor. Çeşit çeşit türden bir sürü içerik tüketmiş biri olarak uzun zamandır hiçbir kurguda bu kadar heyecanlandığımı hatırlamıyorum.
Uzun lafın kısası; okuduklarının büyük bir bölümünü bilimkurgunun oluşturduğu benim gibi biri için "Ben Robot" kendine has bir yer kazanmayı başardı.
Açıkçası birkaç ay önce ilk defa okumayı denediğimde ilk 1-2 öyküsünü okuduktan sonra kendimi kitaba yeterince kaptıramadığımı hissetmiş ve bırakmıştım. Şimdi geri dönüp bitirdiğimde görüyorum ki buradaki hikayeler aslında oldukça eğlenceli ve ilgi çekici. "Klasik" denince aklımıza gelen kasvetli ve gerçekçi dram kurgularından ziyade Japon Klasikleri -özellikle öykü derlemesi olanlar- hayal gücünden bolca nasibini almış rengarenk eserler. Bunun farkında olup beklentilerinizi ayarlayabildiğinizde keyif almaya başlıyorsunuz.
Okuma sevdasına büyük ölçüde Rick Riordan ile başlayan biri olarak kendi milletimin mitolojisiyle yazılmış bir kurguyu ne kadar beklediğimi, ne kadar hayal ettiğimi anlatamam. Türk tanrılarının, yaratıklarının, ritüellerinin, motiflerinin günlük hayata yedirilişinden çok keyif aldım. Kurgu ise içindeki gizem ve güvensizlik havasıyla, bol aksiyonuyla oldukça heyecanlıydı. Kendini merak ettirtmede ve okutmada gayet başarılıydı.
Puanları nereden kırdığıma gelirsek; ilk olarak yazarın dilinin, pek de benim tarzım olduğu söylenemez. Fazla kaba, fazla ağzı bozuk, fazla vahşet dolu. Çocuk kitabı gibi bir şey beklemenin haddim olup olmadığından emin değilim ama bu durumun beni rahatsız ettiğini, zaman zaman olaydan kopardığını ve daha küçük okuyuculara yaymama engel olduğunu söylemek zorundayım.
İkinci olaraksa kitaptaki editörlüğü ne yazık ki yetersiz buldum. Yazım kurallarını namusu gibi koruyanlardan hiç olmadım ama arada benim bile gözüme takılacak yanlışlara denk geldim. Bunların bazıları büyük-küçük yazım gibi inanılmaz basit şeyler olduğu için ayrıca şaşırdım. Yine de bunun bir sonraki baskıda kolayca giderileceğine inanıyorum.
Bunları geçtiğimizde ise başarılı, kaliteli ve beğendiğim bir eser olmasının yanında inanılmaz kritik bir rolü de üstleniyor. Çığ gibi büyüyebilecek kültürel bir dominonun ilk taşı olduğu için değeri paha biçilemez. Bundan 5-10 yıl sonra geriye dönüp baktığımızda Türk mitolojik kurgu türünde bir klasik olarak anılma potansiyeline sahip. Yazarı, böyle bir işin altına girdiği için tebrik ediyor; tarih, mitoloji ve fanteziye ilgili okurların bir şans vermesi gerektiğine inanıyorum.
Kitabı; beğendiğim yazarların yorumları ve hikayelerinin aldığı ödüller sayesinde okumaya karar vermiştim. Açıkçası bu kadar çeşitli ve bir bu kadar tuhaf konularla karşılaşacağımı düşünmemiştim
