Gerçekleri bulduktan sonra, artık aramaya devam etmem mümkün değil.Geri kalan günlerim bu değerli varlığımı cilalayarak, destekleyerek ve yamalayarak harcayacak.Sorgulayan bir argüman ya da zarar verebilecek bir gerçeğin yaklaştığını gördüğümde de başımı diğer yöne çevireceğim.
Zekâ mekanizmasının olduğu yerde aklın hareketleri otomatiktir, yardıma ihtiyaç duymaz. Zekâ mekanizması aksıyorsa, hiçbir çalışma ya da düşünme ürünü imal edemez.
Etraftan her zaman gerçeği arayan insanlarla ilgili şeyler duyuyoruz.Ben,o tür birini (kalıcı olan) hiç görmedim.Sanırım aslında hiç yaşamadı.Fakat ciddi ciddi Gerçek Arayıcıları (kalıcı olan) olduklarını düşünen pek çok insan gördüm.Özenle, ısrarla, dikkatle,itinayla,derinlemesine, mükemmel dürüstlükte ve iyi ayarlanmış muhakeme gücüyle aradılar.Ta ki şüphesiz ve tartışmasız şekilde gerçeği bulduklarına inanana kadar.Bu, arayışın sonuydu.Kişi, hayatın geri kalanını kötü havalarda Gerçeği altına saklayabileceği bir çatı arayarak geçirdi.
Gerçeğin akıttığı noktaları tamir edip ona itiraz edenleri ikna etmeye çalıştı.Şimdiye kadar, sayısız Geçici Gerçek Arayıcıları oldu.Peki, hiç kalıcı bir tane duydun mu?