Cem Erem
@CemErem
37 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Boğa Güreşi - Yasushi İnoue
Can Yayınlarından taze taze yeni ve bilmediğimiz bir japon yazarın (İnoue ismini hiç duymamıştım) kitabı çıkmışsa elbette okumamak olmaz…
Yasushi Inoue’nin Boğa Güreşi, savaş sonrası Japonya’nın kaotik atmosferinde bir gazete müdürünün boğa güreşi turnuvası düzenleme çabasını anlatan etkileyici bir novella. Tam tamına kitabın arka kapağında ne yazıyorsa o. Ne yazıyor bakalım; “Osaka Yeni Akşam adlı bir gazetenin yazıişleri müdürü, kasvetli japon halkını eğlendirmek için bir boğa güreşi turnuvası düzenlemeye kalkar. İş hayatında da özel hayatında olduğu gibi konfor alanının dışına çıkmakta zorlanan Tsugami bu işe, Tashiro adlı bir organizatörün ısrarları üzerine girmiştir. Kimsenin yapmadığı bir şeyi yaparak müthiş bir yatırıma ortak olduğunu düşünen Tsugami, turnuvanın neden kolay kolay düzenlenemediğini, savaş sonrası Japonya’sının lojistik ve bürokratik cehenneminin ortasına düştüğünde idrak edecektir. “
Olay böyle başlayıp böyle bitiyor. Sadece kitapta karakterler daha derinlemesine işleniyor tabi ki
Böyle dememe bakmayın hoş ve kolay okunan bir kitap. Genç arkadaşlara hitap eden ya da ne bileyim iyi bir tatil kitabı olabilir. Siz deniz-kum-güneş üçlüsüne takılırken kafayı fazla yormayacağınız yumuşak bir seçim olabilir. Hoş benim tatil kavramım bu meşhur üçlünün dışında olduğund…
Neyse ya, yine laf lafı açacak gibi, en iyisi keselim. Netekim instagram topluluk bıdı bıdısı diye bir şey var…
iyisi mi, biz kürekleri namaste çekelim…
Kitapta buna uygun zaten. Okuyun anacım, 84 sayfacık…
Reklam
Dorian Grayin Portresini okuyunca, insan hem büyüleniyor hem de bir tuhaf oluyor. Dorian’ın hikayesi, güzelliğin ve gençliğin peşinde koşarken ruhunu kaybetmesi, resmen aynaya bakıp kendini
Bulgakovun Usta ile Margaritasına (bu arada herkes böyle çevirmiş, ayrıksılar, İşBankası-usta Ve margarita, Everest - üstat ile margarita) neyse işte kitaba dalınca, sanki Moskovanın tozlu
Mektuplar, yalnızca edebi projeler veya felsefi tartışmalar değil, aynı zamanda günlük hayattan sıradan dertleri kişisel mücadeleler ve yaratıcı süreçlerin samimi yansımalarını içeriyor…
Bu yazışmalar yalnızca iki yazarın kişisel ilişkisiyle kalmayıp 1946-1959 arası Fransasını ideolojik çatışmalarının varoluşçuluk tartışmalarının (ya bayılıyorum bu varoluşsal sıkıntılara başınmı sıkıştı, cümleyimi bağlayamıyorsun? yapıştır varoluşsal sıkıntıları. Joker gibi vesselam) yazması açısındanda önemli. Camusnün Sartre ile yaşadığı problem Nobel Ödülü aldığı dönemde Char ile olan diyaloğu vsvs: ki, burada çevirmen Orçun Türkaya teşekkürler. İlk önce dipnotları gereksiz uzun bulmuştum yalan yok, ama sayfalar ilerledikçe olayları etraflıca anlamamızı sağladı. Bugüne kadar dipnotları hiç bu kadar ıcığına cıcığına kadra okumamıştım ...
23 Şubat 1981 de yaşanan ve TV den yayınlanan dramatik bir darbe girişimini anlatıyor. Franconun gölgesinin hala hissedildiği bu tarihte darbeci askerler Temsilciler Meclisini basıp milletvekillerine yere yatmalarını emrederken üç kişi (başbakan, komünist parti lideri ve ordu komutanı) bu emre meydan okuyarak koltuklarından kıpırdamıyor…
Temelde kurgudışı bir roman diyebiliriz. Fakat yazar bize hatırlatmasa sanki bir kurgu roman okuyoruz gibi duruyor…
Javier Cercas bu “hayır” anını (bizdeki güncel sloganla BOYUN EĞME) öyle bir anlatıyor ki sanki o koltuklarda siz oturuyorsunuz; yüreğiniz ağzınızda ama bir yandan da isyanın o tuhaf özgürleştirici tadını hissediyorsunuz. Bu kitap, demokrasinin ne kadar kırılgan, cesaretin ise ne kadar bulaşıcı olduğunu hatırlatıyor…
Reklam