Cem Kamalı
@CemKamali
Kelimelerin iki yakasını bir araya getirmeye çalışan aciz bir kûl, kırık kalpli kelimelerin tamircisi..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ÇileŞiir
İnsan, bir kere ölürmüş.
Bu dünyanın çilesi,
Çekmekle bitmezmiş.
Boncuk boncuk dizilirmiş acılar,
Birleşip tesbih gibi,
Bir de başında imamesi.
İmame deyince,
Geliyor aklıma,
Mezarım başında Yasin Sûresi.
Birkaç günlük dünyadan geçti gitti,
Döndü dolaştı toprak oldu bedenim.
Eğilmedim, bükülmedim,
Bileğimi kimseye büktürmedim.
Dünyanın derdine yenildim,
Üç beş günlük zamanda,
Kayboldum gittim eyvah!
Seccademe birkaç damla gözyaşı bıraktım,
Bir de eyvallah..
Cem Kamalı
Geçmiş günlerŞiir
Elimde birkaç yazı kaldı,
Birkaç da resim yüzüme gülüyor.
Vakit su gibi akıp geçiyor,
Hasret çöktü bak yine üstüme.
Elim kolum çaresiz izliyorum,
Her şey biraz yarım, biraz eksik.
Resimlerde artık kimse gülmüyor,
Oysa hep beraber gülecektik.
Geçmiş günler artık geri gelmiyor,
Uzayıp giden bu gurbet bitmiyor.
Sevdiğim kim varsa bir bir gidiyor,
Toprağım dolup da taşıyor..
- Cem Kamalı
Yalnızlık hikayesiŞiir
Bir yazar bir silerim ateşten satırları,
Bazı zamanlarda güldüğümü hatırlarım.
Acı ile yoğrulmuş mevsimler geçtim,
Bir kış vaktiydi, ezberlemiştim sokakları.
Yüreğimde bir yara izi, bahsi geçmiyor artık,
Zaman geçip gitti, biz ardında kaldık.
Kanayan yerlerimden akan kan dinmiyor,
Ömür geçti gidiyor, biri dur diyor.
Dursam kapılacağım aşkın sellerine,
Habersizce kalbime işleyen ellerine.
Bir acıyı bin edecek işte o zaman ellerin,
Sevdanın yokluğunu yüreğimde demledim.
Sonu gelmeyen bir yalnızlık hikâyesi,
Uzun lafın kısası, kalbimin felaketi.
Yerle yeksan oldu içimin tüm şehirleri,
Gözlerin bir afet, yaktı geçti gözlerimi..
- Cem Kamalı