Mehtap Kmk
@Cenebazbiranne
Gökyüzü diyorum , bu dünyaya göre fazla güzel değil mi ?
Lisans
Tekirdağ
10 Ekim
6 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsan kanatlanıp meleklerle de yarışabilyor,birden düşebiliyor da
İnsanın ruhundaki karanlık çok büyük bir karanlık. Bu karanlığı aydınlığa çıkarmadığımız müddetçe teknik olarak ne kadar ileride olursak olalım, hangi âlet edevatı kullanarak ışık hızıyla nereye ulaşırsak ulaşalım, kıymeti yok. Hepimizin hakikaten kaldırabileceğimiz yüklere talip olması lazım.
Sabahları uyanınca güne başlamak için isteksiz
olduğunu hissedersen hemen şu düşünceyi aklına getir:
"Doğmamın ve dünyaya getirilmemin bir amacı var. Doğru işi yapmak için kalkıyorum. Öyleyse şu an neden yakınıyorum? Yorgana sarılıp bütün gün sıcacık yatmak için mi yaratıldım sadece?" Belki, "Böyle yapmak çok daha hoş bir şey olurdu," diyebilirsin. Oyleyse haz, varlığının eyleme geçmek yerine gücünü kullanmaması mıdır? Küçücük bitkileri, serçeleri, karıncaları, örümcekleri, atılacak ı görmüyor musun? Nasıl da üzerlerine düşen görevi yerine getirip evrenin düzeni için çalışıyorlar? Sense bu düzen için kendi adına yapman gerekeni görmezden gelip ret mi edeceksin? Kendi doğana uygun olanın peşine düşmeyecek misin? "Dinlenmeliyim," diyebilirsin. Kesinlikle öyle.
Ancak doğa bunun için sadece belirli bir süre verir; tıpkı yemek yiyip bir şeyler içmen için verdiği süre gibi. Dinlenirken bu süreyi aşıp gerekenin ötesine geçiyorsun ve sıra eyleme geldiğinde yeterli vaktin kalmıyor, gücünü israf ediyorsun. Bence sen kendini sevmiyorsun, eğer sevseydin doğanın gerektirdiği gibi amaçlarına uygun yaşardın. Yaptığı işi seven insanlar, kendilerini işe öylesine kaptırırlar ki nerdeyse yemek yemeyi ve yıkanmayı unuturlar. Oysa sen kendi doğanı, bir oymacının oymacılık sanatından, bir dansçının ettiği danstan, bir cimrinin altınından, kibirli bir adamın boş şöhretinden daha az önemsiyorsun….
Sayfa 52 - Panama
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
Öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
Acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
Acıyla uğraşacak yerlerimi yokettim.
Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın
başından başlayabilirim.
Sayfa 160
Bu insanın doğasıdır; acı çok büyük olduğunda , insanlar ondan kaçmaya çabalar ancak duygularımızı engellediğimiz zaman, bizi kendiliğinden serbest bırakmaya götürebilecek gerekli iyileşme sürecine bilmeden engel oluruz.