Görmekten kaçınan bir toplumla gerçekten görmeyen bir toplum arasında aslında çok bir fark da yok. Elimizden en temel yetimiz alındığı anda artık hiç birimiz insan değiliz, isimsiziz, vahşiyiz, barbarız. Kafamızı çeviririz, görmeyiz, duymayız, olan bitenin, adaletsizliğin, eşitsizliğin, şiddetin sorumluluğunu üstlenmeyiz. Bizler, kendimizi üstün ırk olarak tanımlarız ve fakat bu üstünlüğe yakışacak erdemi taşımak için asla çabalamayız.