Tek başına yürüdüğün yolda her şeyin kumandanı sen, kimseye ihtiyaç duymayan, inanmayan. Yakarsın bir sigara… yağmurdan ve göz yaşlarından ıslanır keyfini çıkartamadan biter. Zamanından önce bitmesi ilkel bir acıdır. Hiç değişmeyecek gibi… hep devam edecek gibi.
“Kocaman bir saydamlığın içinde olup bir türlü kavrayamadığın derin bir duygunun içinde sıradan gözüken ama her sıradanlığı oynadığında bir önceki bakıştan, hissedilişten farklı duygular yaşatan, ıssız olup seni yükselten, bebeksi arzulara iteleyen sevgi o işte. “