Ceren aldemir
@Cerice
Şu anda okuduğu kitap
Bir ebeveyni uzaklaştırmak, itmek, kendimizin bir parçasını itmekle cok benzerdir. Kendinizi ebeveynimizden uzaklastirdigimizda olumsuz olarak nitelendirdiğimiz özellikler bilinçdışı bir şekilde kendimizde ifade bulur. Ebeveynlerimizde reddettigimiz özelliklerin aynısını gösteririz.
Sayfa 184
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Aradığınız hazine, belki de girmekten korktuğunuz mağarada saklıdır.
Sayfa 135
Öfke saçan kelimelerin altında genellikle bir acı vardir. Aci sizi öldürmeyecektir. Öfkeyse gerçekten öldürebilir
Sayfa 134
Bir ebeveyn reddedildiginde ya da saygı duyulmadiginda, genelde çocuklardan bir tanesi reddedilen davranışı tekrarlayarak ebeveynini temsil eder.Bu şekilde cocuk ayni acıyı çekerek kendini o ebeynine eşit hale getirir. Cocuk şunları söylüyor gibidir:"Aynı şeyleri ben de çekeceğim bu şekilde bu yoldan yalnız geçmek zorunda kalmayacaksın." (Bu sekilde bilmeden ebeveyni ile arasinda bir bağ kurar.)Bu sadakatle cocuk açıyı bir sonraki nesle aktarır.
Sayfa 132
Bilinçaltı duyulmak için ısrar eder, tekrarlar ve bir bakıma kapıyı kırar.
Sayfa 69