Her toplumsal sınıf, kendi yaşamı acısından herhangi bir öneme sahip olmayan erdemler üzerinde ahkam kesiyordu. Zenginler tutukluluğun oneminden dem vururken, işsizler güçsüzler emeğin yüceliği üzerine afilli laflar ediyordu.
Içine duygu katılmış her portre sanatçının portresidir aslinda; modelin değil. Model yalnızca bir vesile, rastlantidir. Tuvalin üzerinde asıl ifşa edilen sey ressamın kendisidir. Bu resmi sergilemek istemememin sebebi ruhumun sırrını ele verme korkusudur.
Çirkinler ve aptallar bu dünyada herşeyin en güzeline sahiptirler. Kafaları son derece rahat, ağızları bir karış acik öylece oturup oyunu izleyebilirler. Zafer nedir bilmezler belki ama en azından, yenilgiyi de tatmazlar.