Sabahtan akşama kadar bir şey bekleniyordu ama hiçbir şey olmuyordu. Yeniden , yeniden bekliyordu insan. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor , bekliyor , bekliyordu ; düşünüyor , düşünüyor , düşünüyordu ta ki şakakları zonklayana kadar hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız... Yalnız...