Çetin bulut
@Cetobey
Canımızın acıyacağını düşündüğümüz her an önce biz acıtmak istiyoruz. Başkaları da firsat bulduğunda bizi acıtmaya çalışıyor olabilir, hatta bizi hakir de görebilirler. Bu duyguyu içselleştirdiğimizde kendi duygularımızdan korkar hâle geliyoruz. Ya karşımızdakini acıtıyoruz ya da bize yaşatılan acinin ağırlığı altında eziliyoruz.
Sayfa 35 - kronik
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sevdiğimiz insanların onlarda gördüğümüz eksikliklerini düzeltme hakkını kendimizde görmek çoğu zaman zorbalığa tekabül edebilir. O insanlara yapılabilecek bir iyilik varsa bu, o eksikliklerle yüzleşmelerine uygun zeminler hazırlamak ya da onlara daha çok kendilerini ifade hakkı tanımaktır.
Toplumsal olarak nezaketi zayıflık zannediyoruz. Zayıflık gösterdiğiniz konu ve durumlarda üzerinize şiddetli bir baskı uygulayan bir toplumda yaşıyoruz. Hâlbuki
hiçbir insanın bir başka insani, o insanın kendini düşündüğünden daha çok düşünmeye hakkı yoktur.
Sayfa 25
Güzel ve değerli olan her şey çok anlıktır. Ama sen her şeyin kalıcı olmasını istiyorsun. Birini seviyorsun ve söz veriyorsun: "Seni hayatım boyunca seveceğim." Aslında çok iyi biliyorsun ki, yarından emin olamazsın; sahte bir söz veriyorsun. Bütün söyleyebileceğin şu: "Şu anda sana âşığım ve sana her şeyimi veriyorum. Bir sonraki an hakkında hiçbir şey bilmiyorum. Nasıl söz verebilirim? Beni affet."
insana hep şöyle dendi: "Sen hayvan değilsin; hayvanlar senden çok daha aşağıda. Sen insansın." Sahte bir üstünlük duygusu aşılandı sana. İşin gerçeği, varoluşta üstünlük ya da aşağılık yoktur. Varoluş için her şey eşittir; ağaçlar, kuşlar, hayvanlar, insanlar. Varoluşta her şey olduğu gibi kabul edilir, aşağılama yoktur.