"Ezel ben iyi değilim."
"Neyin var? Sana zarar mı verdi?"
"Hayır, sadece bilmiyorum. Çok değişik bir his bu. Aklımdan çıkaramıyorum seni ve bu artık canımı yakıyor."
Biz buna özlem diyoruz Karmen'im.
Ben resimleri seviyordum: müziği, kitapları, balerinleri... Kalabalık bir ortamda çalan şarkıya eşlik eden yarı sarhoş insanların o müziği kirletmesini değil.
Ben bugüne kadar kimse için bu kadar çabalamamıştım ve sonuç hüsrandı. Sonuç yıkıyordu, yutuyordu, boğuyordu ama yakmıyordu. Ben yanmak istemiştim hâlbuki onun kızıllarında, şimdi ise donuyorum.