Dünya,
uzayda dönen mavi bir bilye.
.
(Geceyi gündüze bağlayan
ince bir salıncak gibi
dönüyor sessizce.)
.
Güneş,
her sabah kapısını çaldığı evlere
adaletle ışık bırakan bir derviş.
Rüzgâr,
uzak kentlerin yorgun postacısı,
Işık,
karanlığın inatçı alnında
açan bir beyaz zambak.
Zeytin dalı
barışın nazik parmağı.
-Doğada
her şey paylaşmanın dilini bilir.-
.
Bulut yağmurunu saklamıyor,
toprak tohumdan esirgemiyor koynunu,
ağaç gölgesini seriyor, meyvesini veriyor.
Arı balını.
Çiçek rengini kokusunu salıyor.
Deniz, derinindeki incileri cömertçe sunuyor.
-Bir tek insan sofrasına kilit vuruyor.-
.