Gökyüzündeki metal kuşlardan
ateşler düşüyor yeryüzüne
bir yardım medeti
kulaklarımızda siren sesleri
yanıyor yüreği insanlığın
karanlığında bu çağın.
.
Sokaklar enkaz
sokaklarda vahşet
sokaklar mahşer yeri
çürüyor dünya
ölüyor kalbi insanlığın
karanlığında bu çağın.
-savaşan askerler soruyordu:
birbirimizi hiç tanımıyoruz,
birbirimizle hiçbir sorunumuz yok,
o halde neden birbirimizi öldürüyoruz ki?-
.
Ah ne acı!
Yüreklerimiz barışık ama liderlerimiz değil.
.
-Şu masmavi gökyüzü bizim
Pırı pırıl güneş bizim, ay bizim, yıldızlar bizim
Kapkara yeryüzünde bu kavga niye?-
.
-İnsanın insana yaptığını,
taş taşa yapmaz.-