Ceydanur
@Ceydanurlu
948 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
her ayrılık bir insanın içindeki en uzun yolculuktur
ah dost…!
-en ağır çığlık susmanın içinde büyür-
her gidişte
geri dönmeye çalışan bir yol durur.
-insan
en çok kendi öfkesinde kaybolur-
.
ah dost…!
gitmek bazen bir yolculuk değil
birinin yüreğinden çıkmaktır.
bazıları gider
ama ihtimali kalır; belki döner!..
ve insan bazen bir ihtimali sever
sen bir hoşça kal dersin
o bir ömür bekler.
.
-insan sevdiğini kaybedince
biraz da kendini kaybeder-
.
ve ben Ey Sevgili…!
seni kaybetmemek için
kendimi kaybettim.
ve sen bir merhaba dedin
ben bütün ömrümü
sana cevaba vakfettim
.
sen gittin…
şehir küçüldü
sokaklar sustu
göğün mavisi düştü
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan insanın yedeği değildir.
-Betonlaşan sadece şehirler mi sanırsınız?
Ya kalpler ne olacak?
Kalpler, şehirlerden daha hızlı betonlaşıyor.-
(Yükselen binalar, alçalan insanlar.)
.
-Dünyadaki en derin trajedi ölüm değil;
yaşarken kalplerin usul usul taşlaşmasıdır.-
.
Birbirinden kilometrelerce uzak dağlar denizler arasına köprüler kurduk da, neredeyse atışını duyduğumuz kalpler arasına bariyerler koyduk.
.
-Küresel olarak ısınıyormuşuz,
kutuplardaki buzullar eriyormuş(!)
Ya kalplerdeki buzullar ne olacak?-
.
-İnsanın, insanla konuşmadığı,
Arı kovanı gibi kentlerde, ayrık otu gibi yaşadığı,
Savaşın, şiddetin, nefret dilinin ve kötülüğün revaçta olduğu bir çağdayız.
Toprağın altı değil üstü karanlık.
.
-İnsanın insana yaptığını,
taş taşa yapmaz.-
Her Şey Yeniden Başlayabilir
Bir serçe uçtu.
Bir tomurcuk açtı.
Bir çocuk güldü.
Bir damla düştü.
.
O anda,
kâinatın en büyük sırrını anladım:
.
-Hayat
büyük mucizelerle değil
küçük sevinçlerle ayakta durur.-
.
Hiç ummadığın bir anda
bahar gelir içine,
kalbinin ortasında bir çiçek açar,
pencerene güneş vurur.
.
-Hiçbir acı sonsuz değildir.-
bekleyişin adıdır sandalyeler
.
yalnızlık oturur
boş sandalyelerde
insan sıcağını özleyen
pencereye dönük olanda ben
yol gözleyen
sokağı izleyen
.
pencereler vardır
yağmuru ilk duyan
rüzgârı ilk hisseden
rengarenk perdeler vardır
bir evin sırlarını gizleyen
-İnsan,
karanlığa ışıkla karşı koyabilen tek varlıktır.-
.
-İnsanın en büyük zaferi başkalarını yenmek değil,
kendi karanlığını aşabilmektir.-
.
-Mum karanlığa teslim olmaz.-