Ceylan
@Ceylanmis
Ama bazen olmayacağını anlarsın. O dili öğrenmeye çalışmak, o uğraşı verirken seni mutlu eden yorucu kafa patlatmalar artık eziyete dönüşür. Keyif almaz olursun. İşte orada durmak gerekir, durup düşünmek ve de vazgeçmeyi bilmek gerekir. Başka dil öğrenirsin. Başka şarkılar dinlersin, başka yere uçak bileti alır, başka kurslara gidersin. Başarısızlık olarak görebilirsin ama bana göre olmayan, olamayacak şeyden vazgeçmek en büyük başarıdır.
Reklam
Aşk insanın iradesini çalıyordu; çalıyor, ortadan ikiye bölüyor, buruşturup atıyordu. Aşk, insanı normal şartlarda asla kabul etmeyeceği bir muameleye razı gelmeye mecbur ediyordu.
Oğlu, iki üç yaşına gelince babayı tanımaya başladı tabii ve hep cezaevi ortamında gördü onu. Babaların ayrı bi evde oturduğunu, o evin de hep demir kapıları olduğunu sanıyordu. Nerede bir demir kapı görse, sevinçten çığlıklar atıyordu, "babamın evinin önünden geçiyorum," diye... Ona gerçeği beş yaşlarına gelince açıkladık.
Toplumun, kadınları annelik hapishanesine tıkmaktaki ısrarı boşa değildir. Arzu ve eğilimlerinin peşinden gidip bir anda dünyayı tersine döndürecek potansiyelini kullanmaktansa, sadece annelik görevine değer görülmek, kadına en büyük tuzaktır.
İnsan en baştan beri cenneti de cehennemi de tarif edebilen ; ve cenneti olmayan bir sonraya erteleyip cehennemi bu dünyada bizzat yaratandır.
Reklam