Ceylan Tursun

Ceylan Tursun
Sonunda bu mavi okyanus göğe karışacak darmadağın..
İnsan, başkasının değil, kendi şüphesinin muhbiri olur
İnfisahın ardından temas hâlindeki her bağ, zihnin kuytusunda bir mütehakkim ihtimal gibi büyür. Hakikat ile vehim arasındaki o muğlak menzilde, sadakat bile tebdil-i kıyafet etmiş bir zan gibi görünür .
Reklam
Ve korku gelir sonra. Bırakmanın Bırakılmanın korkusu gelir. Beni bırakma dedin Beni tut derdim ben. Tut beni.
Sayfa 107
Tamamlanmak bir hayat ister.
Sayfa 101
Evren asla tükenmeyecek çünkü tam karanlık her şeyi boğmuş gibi görünürken, gerçekten üstünmüş gibi görünürken, tam da onun derinliklerinde yeni ışık tohumları yeniden doğar.
Sayfa 149·Kitabı okuyor
Kötülük var! Gerçek; çimento gibi somut. Buna inanamam. Buna dayanamam. Kötülük bir bakış açısı değildir. O içimizin bir parçası. Dünyanın içinin. Üstümüze dökülmüş; bedenlerimizin, zihinlerimizin, kalplerimizin, hatta kaldırımın içine sızmış.
Sayfa 116·Kitabı okuyor