Öteki dünyanın varlığına, ölümden sonra dirilmenin gerçeğine inanmayan insanın hali, bir yeri ilk anda karanlık görüp de içerisine giremeyen insanın halinden farklı değildir.
Ama o karanlık, apaydınlık bir bahçeye açılan bir hol olmuş olsa da.
Doğum nasıl bir tohum halinde bu dünyaya açılış ise,
ölüm de, öteki dünyaya bir açılıştır.
Tohum nasıl toprakta çürüyor, ancak onun bir özü boy atarak toprağın üstüne çıkıyor, yeryüzüne kavuşuyorsa, gökyüzüne dalbudak salan ağaç bu tohumun toprak içinde ölüp de yeniden dirilmesinden meydana geliyorsa, insan da ölümle çürüyecek, fakat gün gelince ölmeyen ruhu, yeniden dirilen vücuduna kavuşacaktır.