Figen Uzun
@Cfgn
9 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Ahmet Ümit’in diğer romanlarından farklı bir Başkomiser Nevzat ile tanışma fırsatı buldum. Eşi ve kızının ölümünün yıllar sonra açığa kavuşmasını işliyor şeklinde özetleyebilirim. Okuduklarım arasında en iyisidir diyemem fakat yalın dil, akıcı üslup kitabı kolay okunabilir kılıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uzun zaman sonra Sabahattin Ali ile yollarımız kesişti. Kitaba ilk başladığımda tıpkı ilk kez Sabahattin Ali okuyuşumdaki gibi her cümleyi sindirerek okumam gerektiğini hatırladım. İçerdiği öyküler gerçek hayat hikayeleri midir bilmiyorum ama hepsini yaşadım ve hissettim. En çok sevdiğim öyküler ise; Hanende Melek, Ayran, İki Kadın ve Hasanboğuldu oldu diyebilirim.
Bu kitabı herkesin çok duygusal, ağlatan bir kitap yorumları yapmasıyla merak edip okumaya başladım. Hayatımda okuduğum ilk ağlayabileceğim kitaptı sanırım. Neredeyse üçte ikisinde ağlamadan okudum hatta bırakmayı düşündüğüm anlar oldu. Empati yeteneğimin fazla oluşundan olabilir; kitabı okurken belli bir noktada acı çektiğimi ve kendimi hasta hissettiğimi farkettim. Devam etmek ve ağlamamak için direndim. Son elli sayfada direnişimin boşuna olduğunu farkettim. Bu tarz kitapları okuyamayacağımı da öğrenmiş oldum. Kesinlikle okunmalı mı? Hayır. Ölüm, hastalık gibi konuları işlemesi nedeniye depresyonu tetikler mi? Evet.
Öncelikle kitap sahip olduğu dikkat çekici başlık ile beklentiyi yükseltip okumaya heyecanla başlamanıza önayak oluyor. İçerdiği bölümlerde kimi zaman kendisine fazla gelen bir uzvundan kurtulmak isteyen bir hastayla kimi zaman da hiçbir fiziksel semptom göstermese dahi gözlerinin görmediğini söyleyip kendini buna inandırmış bir başka hasta ile tanışabiliyoruz. Sanırım bütün olarak değerlendirdiğimde, hayal gücümün genişliğinden olacak ki, bana en sıra dışı vakalar başlığıyla tanımlanmamalı gibi geldi
