Figen Uzun
@Cfgn
9 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bu kitabı herkesin çok duygusal, ağlatan bir kitap yorumları yapmasıyla merak edip okumaya başladım. Hayatımda okuduğum ilk ağlayabileceğim kitaptı sanırım. Neredeyse üçte ikisinde ağlamadan okudum hatta bırakmayı düşündüğüm anlar oldu. Empati yeteneğimin fazla oluşundan olabilir; kitabı okurken belli bir noktada acı çektiğimi ve kendimi hasta hissettiğimi farkettim. Devam etmek ve ağlamamak için direndim. Son elli sayfada direnişimin boşuna olduğunu farkettim. Bu tarz kitapları okuyamayacağımı da öğrenmiş oldum. Kesinlikle okunmalı mı? Hayır. Ölüm, hastalık gibi konuları işlemesi nedeniye depresyonu tetikler mi? Evet.
Şiir sadece inançlılar için değil. En kötü, en hüzünlü, kurtulmanın neredeyse imkansız geldiği zamanlarda, bizi taşıyan insanlar var. Öyle ya da böyle, Tanrı veya sevdiğimiz bir kişi ya da ikisi birlikte, artık yürüyemeyeceğimizi düşündüğümüz anlarda koşarak gelip yardım ediyor, o kişi bizi ileriye doğru taşıyor.
Öncelikle kitap sahip olduğu dikkat çekici başlık ile beklentiyi yükseltip okumaya heyecanla başlamanıza önayak oluyor. İçerdiği bölümlerde kimi zaman kendisine fazla gelen bir uzvundan kurtulmak isteyen bir hastayla kimi zaman da hiçbir fiziksel semptom göstermese dahi gözlerinin görmediğini söyleyip kendini buna inandırmış bir başka hasta ile tanışabiliyoruz. Sanırım bütün olarak değerlendirdiğimde, hayal gücümün genişliğinden olacak ki, bana en sıra dışı vakalar başlığıyla tanımlanmamalı gibi geldi
