İçimdə fırtına qopur, mübarizə qaynayır, faciə oynanılır. Varlığımı saran bu düşüncələr günün hər saatında, hər anında yeni formada daha qanlı şəkildə qarşıma çıxır... Keçirdiyim dəhşətli hissləri içində olduğum bu tənhalıqda niyə öz - özümə danışmayım???
Ölümə məhkum olunmuşam!
Hə, nə olsun? Burda nə var axı? Bir kitabda oxumuşdum : Bütün insanlar qeyri - müəyyən müddətə ölümə məhkum edilib. Deməli vəziyyətimdə xüsusi bir dəyişiklik yoxdur...