"Bununla belə, o qaba əlin - ölümün qonaq getmədiyi kimsə varmı Yer üzündə? Elə bir insan varmı ki, ölüm bir doğmasını ondan qoparmamış olsun? Niyə hər kəsin hiss etdiyi, hiss edəcəyi kədərdən danışmalıyam? Əvvəl-axır kədərin zərurətdən çox səbir kimi göründüyü vaxt gəlib çatır; dodaqlarda oynaşan təbəssüm nə qədər küfr sayılsa da, qovulub uzaqlaşdırılmır... geridə qalanlar öz yoluna dəvam erməli, sağ qaldığımız üçün özümüzü bəxtəvər saymağı öyrənməli idik."