İçimizde, bizim "ahlak" tarafımızda hiçbir şekilde münasebete geçmeyerek hadiseleri muhakeme eden, neticeler çıkaran ve tedbirler alan bir "hesabi" tarafımız vardı ve lafta değilse bile fiilde daima o galip çıkıyor ve onun dediği oluyordu.
Sevgili Şükrü Erbaş bu kitabının büyük çoğunluğunda ölümden bahsetmiş. Sanıyorum ki hepsi de ölen eşi Hatice hanım için. Okurken öyle duygulandım ki, gözlerimin dolduğunu fark ettim. Yine beni alıp çok uzaklara bıraktı bu kitap da.