Şimdi önüne eğilip inceden kalbimi bırakıyorum Sana sırtımı dönmemek için yolumu biraz uzatıyorum Elim öyle çok alıştıki sırat’a bile uzanıyorum.. Sıramı savdım vesselam ben sıradakine uzatıyorum.
Can yoldaşın olmazsa olmasın
Yalnızım diye hayıflanmayasın,
Eğilmiş üstüne gökyüzü masmavi
Bir anne şefkatine müsavi.
Üç adım ötede deniz
Dosttur, ne öfkesi ne durgunluğu sebepsiz.
Bir derdin varsa açabilirsin ağaçlara
Ağaç yaprak verir, sır vermez rüzgara
Ve kış yaz,
Dalda kuş eksik olmaz
Dağ başında duman
Yalnızlık nedir göreceksin
öldüğün zaman.
Cahit Sıtkı Tarancı